موسیقی گرجستان

موسیقی گرجستان

کشور گرجستان دارای موسیقی سنتی غنی و شادی به مانند رقص آن است و اغلب به شکل چند صدایی اجرا می شود. گرجستان به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و قرارگیری در مرز بین شرق و غرب دارای موسیقی ترکیبی شامل ترانه های تک صدایی به سبک خاور میانه، هارمونی‌های معاصر اروپایی و موسیقی چند صدایی بومی است.

موسیقیدان های گرجی در زمینه کنسرت های اپرای جهانی مشهور هستند. از دیرباز تاکنون موسیقی در میان مردم گرجستان محبوب بوده است و تقریبا در هر میهمانی گرجی آوازهای چند صدایی و زیبا به شکل خودجوش خوانده می شود. ریشه این آوازهای چند صدایی گرجی را می توان از سرودهای مذهبی و کلیسایی قرون وسطی دانست.

موسیقی اپرایی در اواسط قرن نوزدهم در گرجستان به محبوبیت بالایی رسید به گونه ای که ساختمان های اپرای بسیاری همچون ساختمان اپرای تفلیس در سال ۱۸۸۳ میلادی و کنسرواتوار تفلیس در سال ۱۹۱۸ تاسیس شدند. در قرون نوزده و بیست میلادی خوانندگان اپرای مشهور گرجی همچون زکریا پالیاشویلی (۱۸۷۲-۱۹۳۳) و دیمیتری آراکیشویلی (۱۸۷۳-۱۹۵۳) به آواز خوانی اپرا پرداختند که به شهرت جهانی رسیدند.

موسیقی گرجستان

موسیقی سنتی گرجستان:

موسیقی سنتی گرجستانی تاریخی طولانی دارد و آثار این موسیقی از قرن یازدهم میلادی نیز باقیست. در آن روزگار موسیقی گرجی به شکل سه درجه صوتی بوده است. در گذشته همسایگان گرجستان تنها موسیقی تک صدایی داشتند اما موسیقی گرجی چند صدایی و تکامل یافته بود که سرشار از سرودهای محلی برخواسته از کلیسا و فرهنگ گرجی بود.

گرجی ها در گذشته سروده های یونانی را به گرجی ترجمه میکردند اما برای خواندن آن موسیقی جدیدی می ساختند و همین امر موجب می شد که موسیقی خاص خود را پربارتر کنند. از تصنیف سرایان مشهور گرجی در قرون وسطی می توان به گریگول خاندزتلی (قرن ۸ و ۹ میلادی)، میخاییل مودرکیلی و ایوانه متبواری (سده ۱۰ میلادی) اشاره کرد.

موسیقی گرجستان

آثاری از سروده های باستانی گرجستان پیدا شده است که قرن ها ناشناخته باقی مانده بودند که از آن میان می توان به دست نوشته ای در کوه آتوس در یونان، ، سه دست نوشته در دیر کاترین مقدس در کوه سینا و نسخه های نت های دست نوشته باستانی دیگر در خود گرجستان اشاره کرد. برخی از این نت های دست نوشته باستانی توسط زبان شناسی به نام پاوله اینگوروکوا به شکل سروده های کلسیایی بازنویسی شده است.

با توجه به تصاویر باستانی به جا مانده از قرون وسطی استفاده گرجی ها از سازهایی همچون سنج، عود، تنبور و نی ثابت شده است. نی لبک های گرجی بسیار مشهور هستند و نی لبک هایی مشابه آن ها در مناطقی از یونان باستان، آمریکای جنوبی، چین و جنوب شرقی آسیا یافت شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *